Byłam zła na Lucasa, chciałam mu pomóc, a on co? Czyli że jak tylko pojawi się jakiś problem, już mnie nie zna? Fajnie. Siedziałam w jakimś małym pomieszczeniu. Było tam biurka, po obu stronach krzesło, metalowy regał na którym był jakby to lekko ująć... burdel oraz jakaś brzydka lampa. Przede mną siedział młody chłopak, na oko miał z 22 lata. Miał brązowe włosy zaczesane w modną fryzurę oraz głębokie, niebieskie oczy.
- Czemu zaatakowałaś tego policjanta? - spytał łagodnym tonem.
- Chciałam komuś pomóc. - mruknęłam.
- Temu chłopakowi? Znasz go? - spytał.
Zastanawiałam się chwilę nad odpowiedzią.
- Nie. - odparłam krótko.
- Czyli że to nie jest twój chłopak? I jesteś wolna? - pytał.
- Tak... - te słowa z trudem przeszły mi przez gardło.
- Jako że masz czystą kartotekę, a policjantowi nic się nie stało, nie posadzimy cię. W zasadzie możesz już iść do domu, ale mam jeszcze jedno pytanie. Nie związane z tą sprawą. Chciałabyś iść ze mną do kina, na kawę? - spytał uśmiechając się.
- Póki co nie mam ochoty, może kiedyś. - odwzajemniłam gest.
- No dobrze, w razie czego - wiesz gdzie mnie szukać. I na następny raz, testuj swoje umiejętności na kimś innym. - zaśmiał się.
- Jasne. - odparłam i wyszłam.
Po drugiej stronie korytarza, widziałam, jak Marcus wychodzi razem z Lucasem i policjantką z pokoju.
- Proszę unikać problemów. - powiedziała po czym zniknęła za drzwiami.
Marcus pomachał mi i ruszył w moim kierunku, zrobiłam to samo.
- Pomogłeś mu? - spytałam.
- Tak, jest wolny. Było łatwo. A ty?
- Ja też. - odpowiedziałam.
Przeniosłam wzrok na Lucasa.
- Dzięki Marcus, znowu mnie uratowałeś. - uśmiechnęłam się delikatnie i przytuliłam go.
- Drobiazg Cat, ale następnym razem nie pakuj się w takie kłopoty. - zaśmiał się odwzajemniając uścisk. - Co to za chłopak?
- Wydawało mi się że go znam, ale on twierdzi inaczej. Chyba że sobie przypomniał i może mi wyjaśni o co chodziło? - przeniosłam wzrok na niego.
Lucas?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.